* Deel 3: Mozes
De eenzaamheid van het dienen als leider
Een leider verdient het niet om die naam te hebben, schreef Henry Kissinger, als hij of zij niet bereid is om af en toe alleen te staan. Wat veroorzaakt die eenzaamheid bij leiders? Allereerst staan zij boven anderen om hen te leiden en te weiden (1 Petr. 5:1-7). Petrus herinnert de gelovigen daaraan. Je bent een herder, maar je bent tegelijk ook een schaap van de kudde, d.w.z. het lichaam van Christus.
Menselijke offers en verantwoordelijkheid bij leiderschap
Als je beslissingen neemt, kun je weleens alleen komen te staan. Je beslissingen kunnen levens beïnvloeden. Als leider moet je soms ook bereid zijn om je privéleven op te geven, want er wordt veel van je tijd en je inzicht verwacht. Er kunnen zich opeens leuke of nare gebeurtenissen voordoen, die ertussen komen. Als leider moet je meer zien dan de anderen. Ik denk aan Habakuk op zijn wachttoren.
Als leider sta je ook constant in de schijnwerpers van de kritiek.
De meeste kritiek is ook niet waar. Soms zijn er andere leiders, die de dingen gewoon anders zien. Dat hoort er allemaal bij. Het is wel een voorrecht om een leider te zijn, maar bij het voorrecht komt ook de verantwoordelijkheid.
Op geestelijk gebied heeft Israël, dat uitverkoren werd (Deut. 7:7-8), het meeste geestelijke licht ontvangen van alle volken op aarde. Dat houdt wel in dat wanneer de Heere Jezus als de rechtvaardige Rechter terugkomt, zij het eerst geoordeeld worden (Rom. 2:9).
Eenzaamheid bij leiderschap
Iedereen in een positie van leiderschap ervaart eenzaamheid! Mozes ondervond het toen hij het volk uit Egypte door de woestijn heenleidde (Num. 11:4-15). De Israëlieten morden over het manna. Hun hart en hun smaak was eigenlijk nog in Egypte. De Heere God had hun iedere dag trouw te eten gegeven behalve op de sabbat, maar in plaats er dankbaar voor te zijn waren zij dit eten zat en kreeg Mozes keiharde kritiek.
Israël had nog steeds de slavenmentaliteit bij zich. Het kostte de Heere een dag om het volk uit Egypte te krijgen, maar veertig jaar om het denken van Egypte uit hen te krijgen. Zij spraken steeds over de goede oude tijd, maar zij waren de zweep van de slavenmeesters vergeten. Laten wij een paar lessen leren van Mozes, die erover dacht om het op te geven. Jeremia had dat probleem ook, maar Gods woord brandde in zijn hart (Jer. 20:9).
Les 1. Mensen zijn en blijven mensen
Mensen klagen graag, want dat zit in onze menselijke natuur. Mensen, ook ik, zijn niet volmaakt en zullen nooit volmaakt zijn totdat wij bij de Heere zijn. Het is ergens anders altijd beter. Ik kreeg een schok toen ik in Numeri 11:5 las dat men zei: Wij denken terug aan de vis, die wij in Egypte voor niets aten en de komkommers, de watermeloenen, de prei, de uien en de knoflook. De Israëlieten vergaten dat zij slaven waren en zweepslagen kregen (Ex. 2:11). Iemand die zegt dat het vroeger beter was, heeft vaak een slecht geheugen.
Toen Israël verlost was, waren zij geestelijk gezien met elkaar op de bergtop. Zij aanbaden de Heere en de naam van Mozes werd niet genoemd (Ex. 15). De Heere kreeg alle eer. Zij waren door Zijn sterke hand verlost en waren overwinnend aan de overkant van de zee gekomen. Het Egyptische leger lag dood op het strand. De Heere had de zee geopend en weer gesloten.
Na drie dagen morde ditzelfde volk tegen Mozes over een kopje water (Ex. 17). Het is goed te bedenken dat de geschiedenis van het Joodse volk de geschiedenis is van ons eigen hart. Zij raakten gewend aan de dagelijkse zorg van de Heere, die voor meer dan twee miljoen mensen zorgde in de woestijn.
Mensen worden snel beïnvloed door anderen. Er staat dat er een mengvolk met hen meeging (Ex. 12:38). Dit waren o.a. Egyptische mensen, die de Joodse mensen verkeerd beïnvloedden. Ook in gemeenten gebeurt het dat er leden of zelfs voorgangers zijn, die niet opnieuw geboren zijn en daardoor Gods gemeente zondig beïnvloeden. Wees realistisch: mensen zijn en blijven mensen!
Les 2. Het lijkt erger dan het is
Een tweede les voor leiders is dat het erger lijkt dan het in werkelijkheid is.
Mozes reageerde negatief en riep uit: Al de mensen, of heel dit volk (Num. 11:11-14). Wij weten dat Jozua en Kaleb het er niet mee eens waren. Het ongeloof zegt: Dit is verschrikkelijk. Ik denk aan de verkenners die verslag deden over de reuzen in het land (Num. 13:33). Zij vergaten hoe groot de Heere God in werkelijkheid is. Als wij onze ogen van de Heere afwenden, dan lijkt het altijd erger. Ik denk aan Josafat, die goed reageerde toen hij van alle kanten aangevallen werd (2 Kron. 20).
Goliath was de reus voor het volk Israël. Voor David was de Heere de grootste (1 Sam. 17). Waar zijn onze ogen op gericht? Dat maakt het verschil in ons leven (Ps. 123:2).
Les 3. Jezelf belangrijk vinden
Er is een derde les die leiders moeten leren, en dat is dat zij zichzelf te belangrijk gaan vinden.
Mozes schreeuwde het uit tot de HEERE en riep een aantal malen het woordje ‘ik’ uit (Num. 11:11-15). Natuurlijk mogen wij ons hart uitstorten voor de Heere, maar het was alleen de Heere Die alles deed. Niet ons, Heere, niet ons, dat riep David in geloof (Ps. 115:1). Mozes deed zijn werk goed, en dat staat ook zo over hem geschreven (Hebr. 3:2,5). Mozes had zichzelf niet erbij moeten betrekken, want het probleem lag bij het volk.
Les 4. Eenzaamheid een zegen
Het vierde wat wij leren is dat eenzaamheid voor een leider ook een zegen is.
Onder het Nieuwe Verbond, vandaag de dag, mag de leider constant weten dat Jezus in hem woont, en dat hij het niet alleen doet. Niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij (Gal. 2:20). Het is dus goed om constant tegen jezelf te zeggen: Voor dit probleem…heb ik Jezus! Mozes verloor de vreugde om als leider door de Heere te zijn aangesteld. Het was een onstuimig leven van tachtig jaar geweest, voordat hij die positie ontving. Eens was hij een moordenaar, die op de vlucht was voor de farao. De Heere had hem geleid en op Zijn tijd gezonden om Zijn volk te bevrijden.
Ook David werd eraan herinnerd dat de Heere hem bij de schapen weggehaald had (Ps. 78:70). Met een hart vol dankbaarheid denk ik terug naar dat moment dat de Heere Jezus Zichzelf aan mij openbaarde door Zijn Woord, en mij riep in Zijn dienst.
Geroepen als leider? Geen last maar een voorrecht.
Onthoud wel dat de engelen graag onze hoge positie zouden willen innemen. De Heere gebruikt zwakke vaten zoals wij om het evangelie door te geven. De Heere zal ons altijd helpen om onze problemen op te lossen. Als de Heere je geroepen heeft als leider, is dat een voorrecht en geen last. Lasten veranderen in zegeningen als wij ons plaatsen onder Zijn heerschappij. De Heere vertelde Mozes wat hij moest doen, dat zien we in de rest van Numeri 11. Mozes wandelde met de Heere; en hij leefde uit de eerste hand en ging constant naar de Heere (Ex. 5:22).
Als leider God vertrouwen
De leiders van Gods volk moeten de Heere vertrouwen, want zonder geloof is het onmogelijk de Heere te behagen (Hebr. 11:6). Een leider zonder geloof is als een vliegtuig zonder motor. Mozes had gezegd: Ik ben het niet, maar Gods naam is: IK BEN (Ex. 3:14).
Steeds als ik zeg: Ik ben het niet, dan zegt de Heere: Ik ben het wel. En het is die Heere, Die in ons woont, Die oneindig veel meer doet dan wij bidden of beseffen (Ef. 3:20). De Heere is bij machte om het onmogelijke mogelijk te maken. Als het de Heere is, Die u of jou geroepen heeft, dan zal Hij je ook de mogelijkheden geven om die taak te vervullen (1 Thess. 5:24).
Bid daarom niet zoals Mozes, die de Heere vroeg om zijn bediening of zelfs zijn leven van hem weg te nemen (Num. 11:15). In plaats daarvan zeg je tegen de Heere: Doe Uw werk maar door mij heen (Fil. 1:6). U zult mij de mogelijkheden geven om uw Naam groot te maken. De Heere is de Alfa en de Omega.
Ja, er is de eenzaamheid van een leider, maar er is ook de rijke zegen in het dienen van de Heere Jezus. Naarmate wij Hem in alles de eer geven en liefdevol anderen dienen, genieten wij ook van de belofte in 1 Samuel 2:30: ‘Wie Mij eren, zal Ik eren’.
Johan Schep
Met dank aan en toestemming van dhr. J. Schep geplaatst. Zie ook: www.johan-linda.com.
